Książka poetycka w tradycyjnym ujęciu bywa traktowana jako skończony monument. Tomik wideo-poetycki VIP traktujemy raczej jako precyzyjny scenariusz wizualny, którego fizyczny druk na bezdrzewnym, kredowym papierze stanowi dopiero pierwszy etap lektury. Kadry tekstowe współistnieją tu z precyzyjnie zakodowanymi odnośnikami do sekwencji filmowych.
Dotyk papieru i cyfrowy powidok
Zestawienie szorstkiej faktury papieru z chłodnym ekranem smartfona lub monitora tworzy specyficzny dysonans poznawczy. Czytelnik zmuszony jest zwolnić bieg lektury, przechodząc od intymnego kontaktu ze słowem drukowanym do hipnotyzującego, audiowizualnego gestu zamkniętego w pętli wideo.
Trwałość zapisu poza algorytmem
Projektując tom, stawiamy na trwałość fizycznego przedmiotu, który opiera się chwilowym trendom platform sieciowych. Wideo nie jest tu dodatkiem marketingowym, lecz integralnym organem tomu, bez którego poetycka struktura pozostaje celowo niekompletna.